Mięguszowiecki Szczyt Wielki w skrócie.
To szczyt innego typu niż Rysy: jest bardzo dobrze widoczny z popularnych tras, ale sam wierzchołek nie jest celem znakowanego szlaku turystycznego.
- Typ
- szczyt graniczny
- Pasmo
- Tatry Wysokie
- Wysokość
- 2438 m n.p.m.; w części nowszych źródeł 2439 m
- Państwa
- Polska / Słowacja
- Szlak turystyczny
- brak znakowanego szlaku na wierzchołek
- Charakter
- teren taternicki i wspinaczkowy
- Sąsiednie szczyty
- Cubryna / Mięguszowiecki Szczyt Pośredni
- Dolina od północy
- Dolina Rybiego Potoku
- Dolina od południa
- Dolina Hińczowa
- Potoczna nazwa
- Mięgus / MSW
Gdzie leży Mięguszowiecki Szczyt Wielki?
Szczyt znajduje się w głównej grani Tatr, pomiędzy Cubryną a Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim. Po polskiej stronie wznosi się bezpośrednio nad otoczeniem Morskiego Oka.
Od północy masyw dominuje nad Doliną Rybiego Potoku. Jego ściany są jednym z głównych elementów panoramy oglądanej znad Morskiego Oka i Czarnego Stawu pod Rysami. Po stronie słowackiej stoki opadają ku Dolinie Hińczowej, będącej górnym piętrem Doliny Mięguszowieckiej.
Od Cubryny oddziela go Hińczowa Przełęcz, a od Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego — Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia. Cały rejon tworzy rozbudowany, skalny węzeł graniowy nad Morskim Okiem.
Czy prowadzi tam szlak?
Nie. Znakowany szlak turystyczny nie dochodzi na wierzchołek Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego.
Najbliższą znakowaną trasą po polskiej stronie jest zielony szlak prowadzący z rejonu Morskiego Oka na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem. Przełęcz leży jednak na wschód od głównego wierzchołka i nie jest „turystycznym wejściem” na Mięgusza.
Na szczyt prowadzą drogi taternickie. Jedną z klasycznych jest Droga po Głazach, której przebieg wykracza poza znakowany szlak i wymaga samodzielnej orientacji w eksponowanym terenie skalnym. Tatrypedia nie opisuje jej krok po kroku jako zwykłej wycieczki turystycznej.
Morskie Oko → Przełęcz pod Chłopkiem
Znakowana trasa turystyczna w bezpośrednim sąsiedztwie masywu. Daje bliski kontakt z Mięguszowieckimi Szczytami, ale nie prowadzi na MSW.
2307–2308 mprzełęczDroga po Głazach
Klasyczna droga taternicka. Wymaga doświadczenia w nieznakowanym terenie, znajomości topografii, odporności na ekspozycję i umiejętności odpowiednich do warunków.
poza szlakiemteren taternickiBrak znaków, skomplikowana topografia, duża ekspozycja i skalny teren sprawiają, że błędne potraktowanie taternickiej drogi jak zwykłego szlaku może mieć poważne konsekwencje. Przed działalnością trzeba sprawdzić aktualne zasady TPN i warunki.
Ściany i panorama.
Najbardziej charakterystyczna jest północna strona masywu, wyrastająca wysoko ponad Morskim Okiem i tworząca jeden z najbardziej imponujących skalnych amfiteatrów Tatr Polskich.
Galeria Mięgusza.
Widoki z rejonu Morskiego Oka i z samego masywu. Na telefonie galerię można przesuwać palcem; kliknięcie otwiera duże zdjęcie.
Ciekawostki.
Historia, nazewnictwo i skala masywu pomagają zrozumieć, dlaczego Mięguszowiecki Szczyt Wielki zajmuje tak ważne miejsce w historii taternictwa.
Drugi najwyższy w Polsce.
Przy wysokości 2438 m jest drugim najwyższym szczytem położonym na granicy Polski, po północno-zachodnim wierzchołku Rysów.
Najwyższy z Mięguszowieckich Szczytów.
Tworzy grupę z Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim i Mięguszowieckim Szczytem Czarnym.
Pierwsze wejście w 1877 r.
28 czerwca 1877 r. na szczyt weszli Ludwik Chałubiński oraz przewodnicy Wojciech Roj i Maciej Sieczka.
Pierwsze wejście zimowe.
13 lutego 1906 r. zimowego wejścia dokonali Ernst Dubke, Alfred Martin, Johann Breuer i Johann Franz.
Mięgus.
W środowisku wspinaczkowym szczyt bywa nazywany po prostu „Mięguszem” lub skrótem MSW.
Nazwa prowadzi do Mięguszowiec.
Nazwy Mięguszowieckich Szczytów wywodzą się od Doliny Mięguszowieckiej, której nazwa jest związana ze spiską wsią Mięguszowce.
Bezpieczeństwo i zasady.
W przypadku MSW ważne jest rozdzielenie turystyki znakowanym szlakiem od działalności taternickiej.
Brak oznakowania. Drogi prowadzące na wierzchołek nie są szlakami turystycznymi. Umiejętność orientacji jest częścią trudności, a zejście może być równie wymagające jak wejście.
Ekspozycja i skała. Masyw ma wielkie ściany i strome, kruche miejscami partie. Warunki po deszczu, przy oblodzeniu albo zalegającym śniegu radykalnie zwiększają ryzyko.
Reguły parku. TPN udostępnia do taternictwa m.in. rejon Morskiego Oka obejmujący granie i ściany w pasie przez Rysy, Mięguszowieckie Szczyty i Cubrynę. Szczegółowe ograniczenia mogą być czasowo zmieniane ze względów przyrodniczych lub bezpieczeństwa.
W pobliżu.
Mięguszowiecki Szczyt Wielki jest częścią wyjątkowo gęstego węzła topograficznego nad Morskim Okiem.
Najczęstsze pytania.
Najważniejsze rozróżnienia dotyczą wysokości i dostępności turystycznej.
Czy na Mięguszowiecki Szczyt Wielki prowadzi szlak?
Nie. Na wierzchołek nie prowadzi znakowany szlak turystyczny.
Czy MSW ma 2438 czy 2439 m?
W materiałach spotyka się obie wartości. Tatrypedia zachowuje 2438 m jako wartość zgodną z obecnym indeksem i mapą TPN, a różnicę odnotowuje w danych szczegółowych.
Skąd najlepiej zobaczyć Mięgusza bez wspinania?
Bardzo dobry widok na cały masyw daje rejon Morskiego Oka, Włosienicy oraz podejście w stronę Czarnego Stawu pod Rysami.
Co oznacza skrót MSW?
To często używany skrót nazwy Mięguszowiecki Szczyt Wielki.
Czy Droga po Głazach jest szlakiem turystycznym?
Nie. Jest to droga taternicka, a nie znakowany szlak turystyczny.
Źródła i weryfikacja.
Dane stałe zestawiliśmy z mapą TPN, opracowaniami tatrzańskimi i materiałami dotyczącymi historii taternictwa. Zasady działalności i czasowe ograniczenia należy sprawdzać ponownie przed wyjściem.